مقاطع من الخطبه الشقشقيه
بعد قوله عليه السلام: «أما و اللَّه لقد تقمّصها ابن أبي قحافة، و إنَّه ليعلم أنَّ محلّي منها محلُّ القطب من الرحى، ينحدر عنّي السيل، و لا يرقى إليَّ الطير، فسدلت دونها ثوباً، و طويت عنها كشحاً، و طفقت أرتئي بين أن أصول بيدٍ جذّاء، أو أصبر على طخية عمياء، يهرم فيها الكبير، و يشيب فيها الصغير، و يكدح فيها مؤمن حتى يلقى ربَّه، فرأيت أنَّ الصبر على هاتا أحجى، فصبرت و في العين قذى، و في الحلق شجى، أرى تراثي نهباً، حتى مضى الأوّل لسبيله فأدلى بها إلى ابن الخطّاب بعده.
ثمّ تمثّل بقول الأعشى:
شتّان ما يومي على كورها *** و يوم حيّان أخي جابر
بسم الله الرحمن الرحیم
امام شافعی در ابیاتی می گوید:
یا اهل بیت رسول الله حبکم فرض من الله فی القرآن انزله
کفاکم من عظیم القدر انکم من لم یصل علیکم لا صلوة له
یعنی: «ای اهل بیت رسول خدا محبت و دوستی شما واجب گردیده از جانب خدا و در قرآن این واجب نازل شده(اشاره به آیه 22 از سوره 44 می باشد) کفایت می کند در عظمت قدر شما ای آل محمد آنکه هر کس صلوات بر شما نفرستد نماز او قبول نخواهد شد ( اشاره به صلوات در تشهد نماز است و اگر کسی عمدا ترک صلوات کند نمازش باطل و غیر قابل قبول است)
همچنین در آخر شعرش سروده است: لو لم تکن فی حب آل محمد**** ثکلت امک غیر طیب المولد
یعنی اگر نباشی در دوستی آل محمد مادر بمرگت بنشیند قطعا حرامزاده ی.
اشاره دارد به حدیثی که حافظ ابن حجر مکی در صواعق محرقه از ابوالشیخ دیلمی نقل می نماید که رسول اکرم (ص) فرمود: من لم یعرف حق عترتی من الانصار والعرب فهو لاحدی ثلاث اما منافق و اما ولدزانیة واما حملت به امه فی غیر طهر.یعنی کسیکه نشناسد حق عترت من را از انصار و عرب پس او یکی از سه چیز خواهد بود یا منافق است ویا ولد الزنا است ویا ولد حیض است.
لازم به ذکر است اشعار امام شافعی موجود است در ص 29 کتاب الاتحاف بحب الاشراف نوشته علامه جلیل القدر شبراوی ، همچنین ص 31 از باب 2 و ص49 ازباب 4 از کتاب رشفة الصادی من بحر فضائل بنی النبی الهادی و کتاب معراج الوصول فی معرفة آل الرسول و ابن حجر مکی در ص 88 صواعق محرقة
دراین بحث ان شاءالله قصد بیان بعضی از فضائل مولی الموحدین امیر المومنین علی علیه السلام و اولاد طاهرش علیهم السلام و بخصوص امام زمانمان مهدی فاطمه روحی له الفداء را دارم از تمام محبین این اولیاء خدا دعوت می کنم در این بحث قربةلله شرکت کنند
عن سلمان قال : سمعت رسول الله (ص) یقول : کنت أنا و علی نورا بین یدی الله تعالی قبل أن یخلق آدم بأربعة عشر الف عام ، فلما خلق الله آدم قسم ذلک نور جزأین ، فجزء أنا و جزء علی .
سلمان می گوید : از پیامبر شنیدم که می گفت : من و علی نوری بودیم بین یدی الله قبل از اینکه آدم خلق بشود به 14هزار سالو زمانی که حضرت آدم خلق شد این نور به دو قسم شد ، یک قسم نور من شد و نور دوم علی شد
الریاض النضرة ج2 ص164
میزان الاعتدال ج 1ص 235 به نقل از ابن عساکر در تاریخش با سند صحیح از سلمان رضی الله عنه